{"id":662,"date":"2019-01-24T15:13:51","date_gmt":"2019-01-24T15:13:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/?p=662"},"modified":"2019-01-24T15:15:06","modified_gmt":"2019-01-24T15:15:06","slug":"marieke-groen-de-frietsteeg-1","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/?p=662","title":{"rendered":"Marieke Groen \u2013 De Frietsteeg #1"},"content":{"rendered":"\n

De crowdfundingsactie voor de J.M.A. Biesheuvelprijs 2019 eindigt op 17 februari. (U kunt hier<\/a> een bijdrage aan het prijzengeld doneren.) Tot die tijd geven\u00a0we het woord aan\u00a0verschillende ambassadeurs van het korte verhaal. Vandaag: een kort verhaal van Marieke Groen.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

De Frietsteeg #1<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Met een boodschappentas onder mijn arm trek ik de voordeur achter me dicht. De eigenaar van de patatkraam waar ik boven woon wenkt me en duwt een wat schutterige jongen naar voren. <\/p>\n\n\n\n

\u2018Zij woont hier boven,\u2019 zegt hij tegen de jongen. \u2018Zij zit de hele dag achter computer.\u2019 Hij laat zijn vingers over een denkbeeldig toetsenbord gaan. \u2018Zij gaat \u2019s morgens naar buiten om boodschappen te doen. Dan gaat zij weer achter die apparaat. Hele dag.\u2019 Hij lacht naar me alsof hij een mop heeft verteld en nu verwacht dat ik ook zal gaan lachen. Dus doe ik dat maar.\u00a0<\/p>\n\n\n\n

\u2018Ben jij wel op vakantie geweest?\u2019 Hij lacht nog steeds.<\/p>\n\n\n\n

Ik knik, hoewel ik niet weet of vijf en een halve dag weg wel telt als een vakantie.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Waarheen dan?\u2019  <\/p>\n\n\n\n

\u2018Istanbul.\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u2018Istanbul? Turkije,\u2019 besluit de patatbakker. Hij fronst. \u2018Jij hebt geen kinderen, toch?\u2019<\/p>\n\n\n\n

\u2018Nee.\u2019 <\/p>\n\n\n\n

\u2018En een man? Ook geen man.\u2019 Hij wendt zich grijnzend tot de jongen, die er wat verloren bij staat in zijn nog brandschone schort. De patatkraam gaat pas over een uur open. \u2018Geen man, geen kinderen, zit hele dag alleen maar achter die apparaat, die computer.\u2019 Hij wendt zich weer tot mij. \u2018Heb jij nog die vriend?\u2019<\/p>\n\n\n\n

Ik knik voorzichtig.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik zie hem nooit meer.\u2019 <\/p>\n\n\n\n

\u2018Hij komt altijd \u2019s avonds langs, dan zijn jullie al gesloten,\u2019 lieg ik. <\/p>\n\n\n\n

De eigenaar knikt en wijst op het kartonnen bordje aan de gevel.\u00a0Personeel gezocht.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik heb nog iemand nodig voor de zaterdag. Is goed voor je, veel contact met de mensen.\u2019 <\/p>\n\n\n\n

\u2018Ik zal erover nadenken.\u2019 Ik steek mijn hand op bij wijze van groet en loop snel de straat uit. <\/p>\n\n\n\n

Ik woon in de Frietsteeg. Officieel heeft de straat een andere naam, maar iedereen kent hem als de steeg van de Vlaamse friet. <\/p>\n\n\n\n

Eerst woonde ik een paar straten verderop in een monumentaal pand in een rustige buurt. Het was het mooiste huis waar ik ooit had gewoond en vanaf de eerste dag was ik bang het kwijt te raken. De man met wie ik er woonde wist dat. Tijdens de teloorgang van onze relatie zei hij: \u2018Jij vindt het erger om het huis te verliezen dan om mij te verliezen.\u2019 <\/p>\n\n\n\n

Natuurlijk sprak ik hem tegen. Maar ik denk dat we allebei wisten dat ik dat alleen voor de vorm deed. <\/p>\n\n\n\n

Nu woon ik hier, boven de beroemdste frietkraam van de stad. <\/p>\n\n\n\n

Sommige mensen denken dat het bij mij altijd naar patat ruikt. Dat is niet waar, je ruikt niks. Anderen denken dat de zon hier nooit schijnt. Ook dat is niet waar, op regenachtige dagen zie ik hem weerspiegeld in een plas en in de frames van de kluwen fietsen tegen de muur waar ik op uitkijk.<\/p>\n\n\n\n

Wat de Frietsteeg mist aan uitzicht compenseert het met  geluid. \u2019s Morgens om zeven uur word ik gewekt door het pieloelieloelieloelie van de schoonmaakwagentjes van de gemeentereiniging. De steeg ontwaakt. Er wordt geladen en gelost, rolluiken gaan rammelend omhoog, iedereen zegt goeiemorgen. Het draaiorgel verschijnt. Om twaalf uur gaat de frietkraam open. \u2018Zegt u het maar,\u2019 zegt de patatbakker. \u2018Zegt u het maar.\u2019 De hele dag door, onvermoeibaar.<\/p>\n\n\n\n

Rond een uur of vier \u2019s middags verschijnt de man die de eerste regel van \u2018Old MacDonald Had a Farm\u2019 fluit. Elke middag. Alleen de eerste regel. Dan stopt hij. Ik heb geen idee hoe hij eruit ziet, ik heb hem nooit gezien. Misschien is het niet eens een man.<\/p>\n\n\n\n

Als de winkels sluiten, en de kroegen nog leeg zijn, komt de violist, die in de plotselinge stilte, de overweldigende stilte, een strijkstok tegen de snaren zet en \u2018F\u00fcr Elise\u2019 speelt. Elke dag komt hij terug, en toen hij op een dag niet terugkwam, duurde het weken, misschien wel maanden voor het me opviel dat hij er niet meer was. <\/p>\n\n\n\n

Er is hier een jongen doodgeschopt. Het heeft in alle kranten gestaan. Maar volgens de eigenaar van de patatkraam was dat niet het echte verhaal en is het in werkelijkheid heel anders gegaan. <\/p>\n\n\n\n

Ter hoogte van mijn slaapkamerraam hangt een gedenkteken, een neonbord dat heel groot\u00a0H-E-L-P spelt. Elke nacht word ik wakker van mensen die in gezang uitbreken.\u00a0\u2018Help,\u2019 zingen ze, \u2018I need somebody, help, not just anybody.\u00a0Help<\/em>!\u2019<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Marieke Groen is schrijver. Haar laatste roman,\u00a0<\/strong>De andere familie Klein<\/strong><\/em>, verscheen in 2015. Vorig jaar maakte ze in samenwerking met illustrator Wilma de Bock de bundel\u00a0<\/strong>De Frietsteeg en andere stukken<\/strong><\/em> die zij door middel van crowdfunding financierde. De bundel is te bestellen via Mariekes website:\u00a0<\/strong>www.mariekegroen.nl<\/strong><\/a><\/p>\n\n\n\n

Illustratie: Wilma de Bock\/ De Frietsteeg en andere stukken<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

De crowdfundingsactie voor de J.M.A. Biesheuvelprijs 2019 eindigt op 17 februari. (U kunt hier een bijdrage aan het prijzengeld doneren.) Tot die tijd geven\u00a0we het woord aan\u00a0verschillende ambassadeurs…<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":668,"comment_status":"closed","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[61,60,3,20],"tags":[],"class_list":["post-662","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-ambassadeur-2019","category-biesheuvelprijs-2019","category-crowdfunding","category-kort-verhaal"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/662","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=662"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/662\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":670,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/662\/revisions\/670"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/668"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=662"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=662"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.jmabiesheuvelprijs.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=662"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}